تا به کی با شب تاریک هم آغوش شدن؟ تابه کی در شبح روز فراموش شدن ؟
تا به کی دیده به فردای «چه باشد» دوختن ؟ تا به کی در دی و امروز چو مغشوش شدن ؟
تابه کی حسرت گرمای محبت خوردن ؟ تابه کی شعله نیافروخته خاموش شدن ؟
تا به کی حسرت گرمای محبت خوردن ؟ تا به کی چون می بی شور و ثمر نوش شدن ؟
تابه کی کنج خرابات به مستی بودن ؟ در دل دشت و دمن از پی خرگوش شدن ؟
تا به کی گول حماقت خوردن ، رنگ شدن ، به نوای دهل از دور مدهوش شدن ؟
تا به کی تو سری و تهمت و تحقیر شدن ؟ یا که در زیر قدم های که مفروش شدن؟
تا به کی شاهد ظلمت شدن و دم نزدن تابه کی ضد حقیقت همه سرپوش شدن ؟
تابه کی بهر شبانگاه ثنا ها گفتن ؟ تابه کی در خلإ صبح سیه پوش شدن ؟
تابه کی ناله و افغان و امان سر دادن ؟ تابه کی در بدری خانه ی بردوش شدن ؟
مهلتی نیست در این واپس عمرت بیداد تابه کی شب پر و در خلوت شب موش شدن ؟
شاعرش نمیدانم!!!!
|+|
نوشته شده در پنجشنبه 1386/10/20ساعت 4:23 بعد از ظهر توسط ع.نظری
|
درباره وبلاگ
هدف از ایجاد این وبلاگ گفتن وبافتن حقایق و واقعیتهاست هرچند اندک باشد البته جملات میتواند قسمتی از حقایق باشد من میخواهم در این وبلاگ سخنان انسانهای معروف و بزرگ را به مرور اضافه کنم امیدوارم مورد توجه وبکارگیری همه شما قرار گیرد وسعی من براین است که جملات این وبلاگ باذکر منبع باشد فقط یک نکته را مد نظر داشته باشید و آن نکته اینست که اگر میخواهید یک موضوع را خوب درک کنید(فارغ از درستی یا نادرستی آن) باید بدون تعصب و پیش داوری با آن برخورد کنید لازم به ذکر است که اعتبار سخنان قصار پیامبر اسلام و ائمه شیعه که باذکر منبع آن می آید منوط به صحت کتب منبع حدیث و درست بودن تواتر راویان آن است هرچند که به دلیل استفاده دیگر دوستان در دیگر مذاهب ومکاتب, سعی بر آن شده که احادیث احکامی آورده نشود در آخر خدمت دوستان عرض کنم که پیام سخن از گوینده سخن ارجح تر است
