خویش را باور کن

هيچ کس جز تو نخواهد آمد

                           هيچ کس بردراين خانه نخواهد کوبيد

                                                            شعله روشن اين خانه تو بايد باشي

                                                                                              هيچ کس جز تو نخواهد تابيد

چشمه جاري اين دشت تو بايد باشي

                                   هيچکس جز تو نخواهد جوشيد

                                                                سرو آزاده اين باغ تو بايد باشي

                                                                                              هيچ کس چون تو نخواهد روييد

بازکن پنجره صبح آمده است

                            در اين خانه خلوت بگشاي                     باز هم منتظري؟

هيچ کس بر در اين اين خانه نخواهد کوبيد

                                                                            و نمي گويد برخيز که صبح است بهار آمده است

خانه خلوت تر از آن است که مي پنداري

                             سايه سنگين تراز آن است که مي پنداري

                        داغ , ديرين تر از آن است که مي پنداري

                                                                                 باغ غمگين تر از آن است که مي پنداري

ريشه ها مي گويند ما تواناتر از آنيم که مي پنداري

هيچ کس جز تو نخواهد آمد

                          هيچ بذري بي تو

                                           روي اين خاک نخواهد پاشيد       

                                                                          خرمني کوت نخواهد گرديد

هر کجا چرخي بي چرخش تو        

                        هر کجا چرخي بي چالش و بي خواهش تو

                                                              بي توانايي انديشه و عزم تو نخواهد چرخيد

 اسب انديشه خود را زين کن                   تک سوار سحر جاده تو بايد باشي

و خدا مي داند

                  که خدا ميخواهد تو "خودآ" يي باشي       بر پهنه خاک

 

نازنين

       داس بي دسته ما

                             سال ها خوشه نارسته بذري را برمي چيند

                                                                                  که به دست پدران ما بر خاک نريخت

کودکان فردا

خرمن کشته امروز تو را مي جويند

                                        خواب و خاموشي امروز تو را

                                                            در حضور تاريخ ،درنگاه فردا

                                                                                   هيچ کس بر تو نخواهد بخشيد

باز هم منتظري؟

             هيچ کس بر در اين خانه نخواهد کوبيد

                                            و نمي گويد برخيز که صبح است بهار آمده است

                  

                      تو بهاري آري                    خويش را باور کن

سخنان پیامبر اسلام(قسمت 2)

ü      از اهمال و سستی بپرهیز که تو برای امروز زنده ای نه برای فردا .اگر فردایی بود فردا نیز مثل امروز باش واگر فردایی نبود از اهمال و سستی امروز پشیمان نخواهی بود( نهج الفصاحة جمله 1006)

ü      از لجاجت بپرهیز که آغازش جهالت است و پایانش پشیمانی( نهج الفصاحة جمله 1008)

ü      از دو صفت بپرهیز :  افسردگی و تنبلی که اگر افسرده باشی حق را تحمل نکنی و اگر تنبل باشی از ادای حق باز مانی( نهج الفصاحة جمله 1000)

ü      از همنشینی دروغگو بپرهیز زیرا دروغگو چون سراب است دور رانزدیک ونزدیک را دور مینمایاند( نهج الفصاحة جمله 1014)

ü      میانه روی در خرج زندگی یک نیمه از معیشت است و دوستی با مردم یک نیمه عقل است و خوب پرسیدن یک نیمه دانش است               ( نهج الفصاحة جمله 1057)

ü      امنیت و سلامت دو نعمت است که بسیاری از مردم در آن مغبونند( نهج الفصاحة جمله 1063)

ü      نیکی آنست که دل بدان آرام گیرد و روح از آن اطمینان یابد و بدی آنست که بر دل ننشیند و دوست نداشته باشی که مردم از آن خبردار شوند دیگران هرچه میخواهند بگویند( نهج الفصاحة جمله 1107)

ü      در موقع آسایش خدا را یاد کنید تا در موقع سختی تو را بشناسد( نهج الفصاحة جمله 1158)

ü      هرچه میخواهید بیاموزید زیرا خداوند شما را از علم بهره مند نکند مگر آنکه هر چه را که میدانید بکار بندید( نهج الفصاحة جمله 1161)

ü      در کار دانش یارهمدیگر باشید و دانش خود را از یکدیگر پوشیده مدارید که خیانت در علم بدتر از خیانت در مال است( نهج الفصاحة جمله 1178)

ü      هدیه به یکدیگر بدهید تا رشته محبتتان استوار گردد زیرا هدیه محبت را بیافزاید وکینه را از میان بردارد( نهج الفصاحة جمله1189)

ü      با هوسهای خود مبارزه کنید تا بر نفس خود تسلط یابید( نهج الفصاحة جمله 1302)

ü      انتظار ستایش از مردم چشم را کور و گوش را کر میکند( نهج الفصاحة جمله 1341)

ü      من از دنیای شما دو چیز را دوست دارم , زن و عطر و روشنی چشم من در نماز است( نهج الفصاحة جمله 1343)

ü      در نادانی تو همینقدر بس که هرچه دانی آشکار کنی( نهج الفصاحة جمله 1367)

ü      دور اندیشی بد گمان بودن است( نهج الفصاحة جمله 1408)

ü      بهترین کارها آنست که به اعتدال نزدیکتر باشد( نهج الفصاحة جمله 1481)

ü      دین مرد عقل اوست و هرکه عقل ندارد دین ندارد( نهج الفصاحة جمله 1581)

ü      کمال دین خیرخواهی است( نهج الفصاحة جمله 1608)

ü      بسیارند کسانی که حامل دانشند اما دانا نیستند هرکه علمش سود ندهد جهلش زیانش رساند( نهج الفصاحة جمله 1644)

ü      دلها را ساعت به ساعت استراحت دهید( نهج الفصاحة جمله 1677)

ü      یکساعت مقت دانشجویی که بر بستر خویش تکیه زده در علم خویش می نگرد از هفتاد سال عبادت عابد نیکوتر است( نهج الفصاحة جمله 1724)

ü      سفر کنید تا تندرست شوید و روزی یابید( نهج الفصاحة جمله 1726 )

ü      آرامش غنیمتی است و ترک آن خسارت( نهج الفصاحة جمله  1767)

ü      میان دو عمل بسیار فرق است: عملی که لذت آن برود وعواقب آن بماند وعملی که زحمت آن برود و پاداش آن بماند( نهج الفصاحة جمله 1793)

ü      خدا راستگوست پس با او روراست باش(نهج الفصاحة جمله1832 )

ü      خواب صبحگاهان مانع روزی است(نهج الفصاحة جمله 1857)

ü      خاموشی والاترین عبادت هاست(نهج الفصاحة جمله1880 )

 

سخنان پیامبر اسلام

 

ابتدا میخواهم جملات قصار را با سخنانی از پیامبر اسلام(صلی الله علیه وآله) آغاز کنم زیرا که« گفتار محمد از گفتار آسمانی فروتر واز گفتار انسانی فراتر است»:

ü      سرکشی آفت شجاعت است.به خود نازیدن آفت شرافت است.منت آفت جوانمردی است.خودپسندی آفت جمال است.دروغ آفت سخن است.فراموشی آفت دانش است.بیخردی آفت بردباری است.اسراف آفت بخشش است. هوس آفت دین است.( نهج الفصاحة جمله 1)

 

ü      محبوبترین کارها در نزد خدا کاریست که دوام آن بیشتر است گرچه اندک باشد(نهج الفصاحة جمله73)

ü      برچهره چاپلوسان خاک بپاشید.( نهج الفصاحة جمله 91)

ü      مردم را از معاشرانشان بشنایسد زیرا هم جنس با هم جنس پرواز میکند( نهج الفصاحة جمله 106)                            

ü      برامت خویش بیشتراز هرچیزازشکم پرستی وپرخوابی وبیکارگی وبی ایمانی بیمناکم(جمله 109)

ü      ایمان خود را خالص کن تااندکی عبادت تو را کفایت کند( نهج الفصاحة جمله 110)

ü      خدا رابخوانید و به اجابت دعای خویش یقین داشته باشید وبدانید که خداوند دعا را از قلب غافل بیخبر نمیپذیرد( نهج الفصاحة جمله 116)

ü      اگر خداوند چیزی به تو داد باید نشان نعمت وکرم وی در تو پدیدار شود( نهج الفصاحة جمله 128)

ü      وقتی کسی که اخلاق ودین وی مایه رضایت است  ;بخواستگاری می آید بوی زن بدهیدواگر چنین نکنید فتنه وفساد در زمین فراوان خواهد شد( نهج الفصاحة جمله 130)

ü      وقتی کس آشنای خود را دوست دارد او را آگاه سازد که این کار موجب باقی ماندن دوستی ودوام محبت است( نهج الفصاحة جمله 140)

ü      هر کس کاری میکند باید آنرا خوب انجام دهد( نهج الفصاحة جمله 221)

ü      خوارترین انسان کسی است که مردم را خوارشمارد( نهج الفصاحة جمله 250)

ü      وقتی کار به نهایت سختی رسید راه چاره پیدا میشود( نهج الفصاحة جمله 296)

ü      میان مردم را به اصلاح آورید اگرچه با دروغ باشد( نهج الفصاحة جمله 318)

ü      دانش را بجویید اگرچه در چین باشد ( نهج الفصاحة جمله 324)

ü      خدا را چنان پرستش کن که گویی او را میبینی اگرتو او را نمی بینی بدان که او تو را میبیند( نهج الفصاحة جمله 335)

ü      عاقلتر از همه مدرم کسی است که با مردم بیشتر صلح ونرمی کند( نهج الفصاحة جمله 358)

ü      زانوی شتر را ببند وتوکل کن( نهج الفصاحة جمله 359)

ü      دانشمند ترین مردم کسی است که دانش دیگران را به آگاهی خود بیفزاید( نهج الفصاحة جمله 360)

ü      بدانکه پیروزی همراه صبر است و کشایش هراه رنج وبدنبال سختی آسانی است( نهج الفصاحة جمله 363)

ü      چنان کار کن که گویی هیچ وقت نخواهی مرد و چنان بیمناک باش که گویی فردا خواهی مرد( نهج الفصاحة جمله 367)

ü      کارها وابسته به نیت است( نهج الفصاحة جمله 369)

ü      دانشمند باش یا دانش آموز یا مستمع یا دوستدار علم و پنجمی مباش که هلاک خواهی شد( نهج الفصاحة جمله 375)

ü      غافلتر از همه مردم کسی است که از تغییر احوال جهان پند نگیرد( نهج الفصاحة جمله 379)

ü      بی نیازترین افراد کسی است که اسیر طمع نباشد( نهج الفصاحة جمله 380)

ü      بهترین کارها پس از ایمان به خدا دوستی با مردم است( نهج الفصاحة جمله 387)

ü      لذت حسود از همه کس کمتر است( نهج الفصاحة جمله 430)

ü      بقدر توانایی خود عبادت کنید زیرا وقتی شما ملول شدید خدا نیز ملول میشود  ,در نظر خدا بهترین کارها آنست که بادوامتر است اگرچه اندک باشد( نهج الفصاحة جمله 453)

ü      تفریح کنید وبازی کنید زیرا دوست ندارم که در دین شما خشونتی دیده شود( نهج الفصاحة جمله 531)

ü      راهی میان افراط و تفریط است و بهترین کارها میانه رویست( نهج الفصاحة جمله 541)

ü      القای خیر از خاموشی بهتر و خاموشی از القای شر بهتر است( نهج الفصاحة جمله 549)

ü      هرکه تورا سرزنش کرد از کینه خود درامان ساخته است( نهج الفصاحة جمله 550)

ü      اگر میخواهید قدر نعمت خدا را بدانید به پائین تراز خود بنگرید نه به بالاتر از خود( نهج الفصاحة جمله 563)

ü      آدمیزاد بر آن چیزیکه از آن منع شده سخت حریص است( نهج الفصاحة جمله 571)

ü      حسد نیکی ها را میخورد چنانکه آتش هیزم را میخورد( نهج الفصاحة جمله 616)

ü      هرکه از روش و کار دیگری راضی باشد مثل اوست( نهج الفصاحة جمله620 )

ü      خود پسندی و غرور عبادت هفتاد ساله را نابود میکند( نهج الفصاحة جمله 656)

ü      خداوند کوشش را بر شما مقرر داشته پس تلاش وکوشش کنید( نهج الفصاحة جمله 709)

ü      خوش اخلاقی گناه را محو میکند چنانکه آفتاب یخ را آب میکند( نهج الفصاحة جمله845 )

ü      گمان خوب به خدا داشتن از خوب عبادت کردن اوست( نهج الفصاحة جمله 846)

ü      دلها مانند ظرف است و بهتر از همه دلیست که ظرفیت آن بیشتر است( نهج الفصاحة جمله935 )

ü      علاج نادانی سوال است( نهج الفصاحة جمله 946)

ü      دل مانند رشته ای است در بیابانی به درختی آویخته که باد پیوسته آن را زیرو رو میکند( نهج الفصاحة جمله947 )

ü      مردم مطابق پندارهای خود محشور میشوند( نهج الفصاحة جمله948 )

ü      همه خوبیها را به عقل میتوان دریافت و هر که عقل ندارد دین ندارد( نهج الفصاحة جمله951 )

ü      هر چه زیادش مست میکند ازکمش نیزاجتناب کنید( نهج الفصاحة جمله 964)

ü      هر که با متهمان آمیزش کند بیشتر از همه مردم سزاوار تهمت است( نهج الفصاحة جمله975 )

ü      نخستین مرحله عبادت خاموشی است( نهج الفصاحة جمله 976)

ü      از افراط در کار دین بپرهیزید که پیشینیان شما از افراط در کار دین هلاک شدند( نهج الفصاحة جمله995 )

ü      از مدح کردن بپرهیزید که مانند سر بریدن است( نهج الفصاحة جمله 1000)

 

 

 

 

شاید

یه روز یه کشاورز گاوش میمیرد مردم بهش میگن حیف شد گاوت مرد او میگه شاید چند روز میگذره و دوباره گاو دیگری خریداری میکنه مردم بهش میگن چه خوب شد گاو قوی ای خریدی .مرد کشاورز میگه شاید.چند روز بعد گاو لگدی به پسر مرد میزنه وپاهای پسر را میشکنه مردم میگن چه بد شد پای پسرت شکست مرد کشاورز میگه شاید

چندی میگذره و در مملکت آنها جنگی به راه میافته و تمام پسرهای ده را به جنگ میبرند.مردم به کشاورز میگن چه خوب شد پای پسر شکست بازهم مرد کشاورز میگه شاید

سلام آغازین

اول وبلاگ به نام ایزد دانا  صانع وپروردگار حی توانا

یا راهی خواهم یافت یا راهی خواهم ساخت